تو نمیدانی یهودیان ما چگونه مردمانیاند. خودستایی تنگچشمانهشان، بگو مگوی همیشگیشان برای نشستن در بهترین جای کنیسه، گفتگوهای پایان ناپذیرشان درباره این یا آن واژه کتاب مقدس!...آه، باور سرسختانهشان به کتاب! در آفتابی که سنگ را آب میکند اگر کتاب بگویید که باران میآید، یهودیان ردای خود را روی سر میکشند تا خیس نشوند. و از همه بدتر این است که زیر ردا خود را آسوده میابند. نیروی پندار آنان را زنده نگه میدارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر