روشنی مزدا در درون مردمان رو به فرونشست است، مایه تیره بختی ایرانشهر همین است. به رغم گفته پیامبر، زرتشتیان زندگی طبیعی را رها میکنند و به شهرهای سرشار از گناه رو میآورند. مگر نه اینست که برخی از آنان حتی آتش را، که برترین همه گوهرهاست، نادیده میگیرند؟ مگر نه اینکه به گرمابههای ترسایان میروند و با تن خود آب نیمه گرم را، که دومین گوهر است، میآلایند؟ و مگر نه اینکه مودبانی هستند که به جای مردار مردمان را به دخمههای درخور آنان بفرستند، روا میدارند که آنها را زیر خاک کنند و بدینگونه سومین گوهر را نیز میآلایند؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر